Ο παραδοσιακός κυρίαρχος των δρόμων, η Ερυωπαική αυτοκινητοβιομηχανία, βρίσκεται σήμερα σε μια υπαρξιακή καμπή. Η ραγδαία μετάβαση στην ηλεκτροκίνηση και η επέλαση των οικονομικών κινεζικών brands έχουν θέσει τα ευρωπαϊκά εργοστάσια σε κατάσταση συναγερμού. Ως απάντηση, οι Βρυξέλλες ετοιμάζουν μια αντεπίθεση που φιλοδοξεί να θωρακίσει την εγχώρια παραγωγή.
Το «οχυρό» των 2,6 τρισεκατομμυρίων ευρώ
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεξεργάζεται μια νέα νομοθεσία, την Πράξη για τη Βιομηχανική Επιτάχυνση (Industrial Accelerator Act). Στόχος είναι η προστασία μιας βιομηχανικής βάσης αξίας 2,6 τρισεκατομμυρίων ευρώ, από την οποία εξαρτώνται εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Με το κόστος ενέργειας στα ύψη και τους αυστηρούς κλιματικούς στόχους να πιέζουν τους κατασκευαστές, το «Made in Europe» παύει να είναι απλή ετικέτα και γίνεται προϋπόθεση επιβίωσης.

Η κεντρική ιδέα είναι απλή: τα χρήματα της «πράσινης μετάβασης» πρέπει να μένουν στην Ευρώπη.
Οι νέοι κανόνες του παιχνιδιού
Η μεγαλύτερη ανατροπή έρχεται στις κρατικές επιδοτήσεις (τα γνωστά EV incentives). Σύμφωνα με το προσχέδιο:
- Τοπική Συναρμολόγηση: Για να δικαιούται ένας αγοραστής επιδότηση, το ηλεκτρικό όχημα θα πρέπει να συναρμολογείται εντός της ΕΕ.
- Ο Κανόνας του 70%: Δεν αρκεί η συναρμολόγηση. Το 70% της αξίας των εξαρτημάτων του αυτοκινήτου θα πρέπει να παράγεται στην Ευρώπη.
- Το Αγκάθι των Μπαταριών: Αν και οι μπαταρίες εξαιρούνται από το γενικό 70%, ο νόμος απαιτεί τα κρίσιμα μέρη τους να είναι ευρωπαϊκά. Πρόκειται για ένα δύσκολο στοίχημα, καθώς η Κίνα ελέγχει σήμερα σχεδόν ολοκληρωτικά τις πρώτες ύλες και την τεχνολογία τους.
Η ΕΕ αλλάζει και τον τρόπο που ψωνίζει η ίδια. Όταν ένας δήμος αγοράζει ηλεκτρικά οχήματα, η επιλογή δεν θα γίνεται μόνο με βάση τη χαμηλότερη τιμή, αλλά και με το περιβαλλοντικό αποτύπωμα της παραγωγής. Αυτό θέτει εκτός παιχνιδιού εταιρείες που εισάγουν οχήματα από την άλλη άκρη του κόσμου. Παράλληλα, αυστηρά ποσοστά εντοπιότητας (25%-30%) επιβάλλονται πλέον και σε υλικά όπως το αλουμίνιο και τα πλαστικά για τον κατασκευαστικό κλάδο.
Διχασμός και «γείτονες»
Ο κλάδος παραμένει διχασμένος. Ενώ η BMW προειδοποιεί για γραφειοκρατία και αυξήσεις τιμών, οι VW και Stellantis ζητούν ακόμη πιο τολμηρά μέτρα. Το μεγάλο ερώτημα παραμένει: Ποιος θεωρείται «ντόπιος»; Πολλές εταιρείες πιέζουν να συμπεριληφθούν στον ορισμό χώρες όπως το Ηνωμένο Βασίλειο, η Τουρκία, ακόμα και η Ιαπωνία, για να μη μείνουν εκτός των νέων εφοδιαστικών αλυσίδων.
Το τελικό κείμενο αναμένεται τον Μάρτιο. Αν το στοίχημα πετύχει, η Ευρώπη θα βγει με μια ισχυρότερη οικονομία. Αν αποτύχει, το κόστος της ηλεκτροκίνησης για τον μέσο οδηγό ίσως εκτοξευθεί.

















